Obraz "Park Bagatelle" (1938), wersja w czarno-złotej ramie
Obraz "Park Bagatelle" (1938), wersja w czarno-złotej ramie
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 100 kopii | numerowana | certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 51,5 x 81,5 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Park Bagatelle" (1938), wersja w czarno-złotej ramie
Max Beckmann namalował ten widok na "Parc de Bagatelle" w Paryżu w 1938 roku, który odwiedził w tym samym roku. Beckmann wybrał bardzo nietypową perspektywę dla tego obrazu. Chociaż umieścił mały biały zamek w parku w centrum obrazu, prawie całkowicie zakrył go bujną roślinnością kwiatów i drzew.
Oryginał: 1938, olej na płótnie, 66 x 110,5 cm, nr inw. 1001 LM, Muzeum Sztuki i Kultury LWL, Münster.
Edycja przeniesiona bezpośrednio na płótno artysty przy użyciu procesu Fine Art Giclée i naciągnięta na blejtram. Limitowana edycja 100 egzemplarzy, numerowana, z certyfikatem. Wydane we współpracy z LWL-Museum für Kunst und Kultur, Münster. Zdjęcie: LWL-MKuK/Hanna Neander. Oprawiony w ręcznie wykonaną, czarno-złotą ramę z litego drewna. Rozmiar 51,5 x 81,5 cm (wys./szer.). ars mundi Exclusive Edition.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Max Beckmann
1884-1950
Max Beckmann, urodzony w Lipsku w 1884 roku, wydaje się być samotną postacią w awangardzie swoich czasów. Podczas gdy rodzący się ruch nowoczesny stopniowo prowadził malarstwo programowo w kierunku całkowitej bezprzedmiotowości, Beckmann dostosował się do tradycji historycznej sztuki i świadomie powiązał swoją sztukę z malarstwem końca XIX wieku.
Powtarzającym się motywem w jego pracach jest morze, które kiedyś opisał w wywiadzie jako swojego „starego przyjaciela”. W swoich wczesnych pracach przedstawia je jako tajemniczo żywotną przestrzeń egzystencjalnego doświadczenia, podczas gdy w czasach narodowego socjalizmu przekształca się w motyw wolności, wyjazdu i ucieczki.
W 1910 roku Beckmann został wybrany na członka zarządu Berlińskiej Secesji, jako najmłodszy w historii, który osiągnął ten status, a później jego sztuka została uznana przez nazistowski reżim za „zdegenerowaną”. Dziś Beckmann jest uważany za jednego z najważniejszych przedstawicieli niemieckiego ekspresjonizmu. Jego prace są wystawiane w wielu głównych muzeach sztuki nowoczesnej i sprzedają się za najwyższe ceny na aukcjach.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.