Surrealizm
Surrealizm w sztuce - co powinieneś wiedzieć przed zakupem surrealistycznego obrazu?
Surrealizm to jeden z najważniejszych stylów malarskich XX wieku. Wpływ surrealizmu sięga daleko w głąb sztuki współczesnej. Surrealistyczne obrazy często pokazują rozpoznawalne odniesienia do rzeczywistości, ale zazwyczaj doprowadzają je do absurdu za pomocą wyalienowanej reprezentacji. Jednak całkowicie swobodnie kojarzone, napędzane podświadomością malarstwo jest również częścią sztuki surrealistycznej. Nawet dziś surrealizm jest bardzo popularny wśród publiczności. Poświęcone są mu całe domy sztuki, na przykład Muzeum Max Ernst w Brühl, Muzeum Surrealizmu w Krefeld lub "Dalí - The Exhibition at Potsdamer Platz" w Berlinie. W naszym sklepie internetowym można kupić obrazy w stylu surrealizmu.
Od literatury do sztuki wizualnej - początki surrealizmu
Surrealizm miał swoje początki w literaturze. W 1924 roku francuski pisarz André Breton opublikował "Manifest surrealistyczny", który miał stać się standardowym dziełem zarówno dla literatury, jak i sztuk wizualnych. Breton wierzył w połączenie snu i rzeczywistości w nową formę rzeczywistości, "surrealizm". Kwestionowano nie tylko postrzeganie rzeczywistości, ale także samą rzeczywistość. Surrealizm opanował intelektualistów w całej Europie. Ruch ten był intelektualnie wspierany przez Zygmunta Freuda i jego psychoanalizę, która podkreślała znaczenie nieświadomości i podświadomości. Od połowy lat dwudziestych XX wieku wielu malarzy i rzeźbiarzy stosowało różne techniki, aby wdrożyć idee surrealizmu w swojej sztuce.
Świat ponad rzeczywistością - cechy charakterystyczne surrealizmu
W dosłownym znaczeniu surrealizm zajmuje się stanami "ponad rzeczywistością". Artyści surrealizmu wyraźnie nie chcieli przedstawiać obiektywnej rzeczywistości otaczającej ich dziełami sztuki. Inspirację dla swoich dzieł czerpali raczej z różnych zjawisk psychologicznych, zagłębiając się w wewnętrzne sfery człowieka. Nieświadomość, fantazje, wizje, irracjonalność, sny, instynkty czy zmienione stany były tematami malarstwa surrealistycznego - innymi słowy, wszystkie obszary ludzkiej psychiki, których nie można aktywnie i świadomie kontrolować. Z wolnego, nieskrępowanego i niekontrolowanego przepływu myśli artyści surrealizmu mieli nadzieję uzyskać dostęp do alternatywnej i czystszej rzeczywistości. W swojej praktyce artystycznej dążyli do bezpośredniego przeniesienia spontanicznych skojarzeń bezpośrednio na swoje dzieła. Mieli nadzieję na artystyczną inspirację, pracując między innymi na wpół śpiąc lub pod wpływem alkoholu i narkotyków. Niektórzy artyści czerpali nawet inspirację ze stanów neurotycznych i paranoicznych. Powstałe w ten sposób dzieła surrealizmu miały na celu uchwycenie onirycznych i irracjonalnych aspektów egzystencji.
Dwie szkoły: Surrealizm werystyczny i absolutny
Artystów surrealistycznych można podzielić na dwie główne szkoły: Dzieła "surrealizmu werystycznego" zazwyczaj zawierają konkretne i rozpoznawalne obiekty rzeczywistości zewnętrznej. Jednak ze względu na nietypowe konteksty, wyobcowanie i zniekształconą reprezentację obiektów, ogólna kompozycja wydawała się nielogiczna i irracjonalna. Gra z rzeczywistością miała na celu popchnięcie widzów do granic ich zrozumienia i skłonienie ich do zakwestionowania swojej percepcji. Wśród przedstawicieli tej szkoły byli tacy artyści jak Salvador Dalí i René Magritte. Dla kontrastu, tak zwany "surrealizm absolutny" porzucił jakikolwiek związek z rzeczywistością. Jego przedstawiciele całkowicie polegali na braku rozumu i logiki, pozwalając podświadomości przejąć kontrolę nad artystycznym procesem twórczym. Artyści tacy jak Joan Miró czy Hans Arp kultywowali automatyczne działania w swoich dziełach sztuki i pracowali głównie ze spontanicznymi i abstrakcyjnymi formami.