Grupa rzeźbiarska "A Deux", wersja z odlewu kamiennego
Grupa rzeźbiarska "A Deux", wersja z odlewu kamiennego
Szybkie informacje
limitowany, łącznie 499 egzemplarzy | numerowany | sygnowany | odlew kamienny | patynowany | polerowany | wymiary całkowite: wysokość 31 cm, długość 43,5 cm, głębokość 18 cm | waga 6 kg
Szczegółowy opis
Grupa rzeźbiarska "A Deux", wersja z odlewu kamiennego
W rzeźbiarskiej grupie Wunderlicha "A Deux" przedmioty codziennego użytku przechodzą metamorfozę pod znakiem Erosa. Manierycznie przerysowane buty stają się symbolami pierwiastka męskiego i żeńskiego. Splecione ze sobą skórzanym paskiem tworzą nową, wspólną rzeczywistość: Para butów jest jednocześnie symbolem wspólnoty i erotycznego fetyszu. Rzeźba w limitowanym nakładzie 499 sztuk, podzielona na dwie edycje. Edycja z odlewanego ręcznie kamienia w kolorze kości słoniowej. Patynowana i polerowana ręcznie. Catalogue raisonné no. 101a. Wymiary łącznie z cokołem: Wysokość 31 cm, długość 43,5 cm, głębokość 18 cm. Waga 6 kg. Rzeźby są numerowane i sygnowane na porcelanowej tabliczce osadzonej w cokole.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Paul Wunderlich
1927-2010
Jak żaden inny artysta naszych czasów, Paul Wunderlich był jednym z najbardziej wpływowych twórców stylu współczesnej sztuki. Jeszcze w 1960 roku prokuratura w Hamburgu skonfiskowała jego prace jako „nieprzyzwoite”. Trzy lata później stosunkowo młody Paul Wunderlich został zatrudniony jako profesor na Uniwersytecie Sztuk Pięknych. Liczne nagrody, takie jak nagroda im. Edwina Scharffa, wyróżnienia na biennale sztuki w Irlandii, Tajwanie i Bułgarii, przyniosły Wunderlichowi międzynarodową sławę. Był jedynym niemieckim artystą przyjętym do paryskiej „Académie des Beaux-Arts”. Paul Wunderlich mieszkał i tworzył zarówno w Hamburgu, jak i we Francji, aż do swojej śmierci w czerwcu 2010 roku.
Urodzony w 1927 roku w Eberswalde koło Berlina, malarz i rzeźbiarz nauczył się rysować w Pałacowej Szkole Sztuki w Oranżerii Zamku Eutin. Zaraz po II wojnie światowej uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Hamburgu, gdzie studiował grafikę. Po ukończeniu studiów pozostał tam, pracując jako nauczyciel rysunku, a w 1963 roku został profesorem.
Na początku lat 50. poznał Emila Nolde i Oskara Kokoschkę. Pod ich kierunkiem drukował reprodukcje ich dzieł. Wykształcił bardzo charakterystyczny styl, w którym spotykają się elementy manieryzmu i surrealizmu, a także secesji i art déco. Początkowo rysował motywy inspirowane historią Niemiec, na przykład cykl litografii „20 lipca 1944”. Później większe znaczenie zyskały motywy erotyczne i seksualne, które traktował z delikatnością, ale też z nutką mroczności. W 1960 roku jeden z takich cykli litografii został skonfiskowany przez prokuratora w Hamburgu za nieprzyzwoite przedstawienia.
W latach 60. zaczął pracować na podstawie fotografii Karin Székessy. Po rezygnacji z profesury w 1968 roku odbył kilka podróży studyjnych do Nowego Jorku i Szwajcarii. Od tego czasu pracował również nad rzeźbiarsko estetyzowanymi przedmiotami codziennego użytku, które były paralelą do subtelnie wykonanych obrazów jego litografii.
„Jego prace są rozpoznawane, doceniane, a także kupowane przez szeroką publiczność na całym świecie” – pisze biograf Paula Wunderlicha, Jens Christian Jensen. „Koneserzy sztuki są zgodni: Paul Wunderlich jest czołowym mistrzem fantastycznego realizmu i jednym z nielicznych artystów kształtujących styl naszych czasów”.
„Spośród wszystkich truizmów rozpowszechnianych na temat jego twórczości tylko jeden fakt jest pewny: świadomość, że Paul Wunderlich stał się niezrównanym mistrzem litografii po Picassie” (prof. Heinz Spielmann).
„Jeśli szuka się największego mistrza w sztuce litografii we wszystkich jej możliwościach, nie ma wątpliwości, że Paul Wunderlich zasługuje na wszystkie pochwały” (Carl Vogel).
Ogólne określenie wszystkich procesów odlewania, które ars mundi realizuje przy pomocy wyspecjalizowanych odlewni artystycznych.
Odlewanie kamienia
Podobne do sztucznego marmuru, z tą różnicą, że zamiast proszku marmurowego stosuje się proszek kamienia, który ma być replikowany.
Brąz spajany (brąz odlewany na zimno)
Proszek brązowy jest związany polimerem. Dzięki specjalnym technikom polerowania i patynowania powierzchnia odlewu nabiera wyglądu podobnego do brązu.
Imitacja drewna
Aby zagwarantować absolutną wierność oryginałowi, jako materiał bazowy stosuje się sztucznie wytworzoną imitację drewna, która charakteryzuje się typowymi właściwościami drewna: gęstością, łatwością obróbki, kolorem i strukturą powierzchni.
Odlewanie ceramiczne
Odlewanie w formach ceramicznych wymaga zazwyczaj użycia gliny odlewniczej, która jest następnie wypalana i opcjonalnie szkliwiona. Zamiast zwykłych form gumowych, w odlewaniu ceramicznym i produkcji porcelany często stosuje się formy gipsowe.
Odlew z brązu (odlewanie metodą traconego wosku)
Do odlewania brązu stosuje się tysiącletnią technikę traconego wosku. Jest to najlepsza, ale także najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Sztuka współczesna tworzona z przedmiotów, które zwykle nie są uważane za materiały, z których powstaje sztuka.
Sztuka obiektowa była środkiem wyrazu kubizmu, dadaizmu i surrealizmu, a z czasem rozwinęła różne techniki reprezentacyjne aż do dnia dzisiejszego.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.