Obraz "Dwa anioły", oprawiony w ramę
Obraz "Dwa anioły", oprawiony w ramę
Szybkie informacje
reprodukcja na papierze | oprawiona | szkliwiona | rozmiar 37 x 51,8 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Dwa anioły", oprawiony w ramę
Oryginał: Gemäldegalerie, Dresden.
Wysokiej jakości edycja na papierze. Oprawiony w ramę z litego drewna w kolorze srebrnym, przeszklony. Rozmiar 37 x 51,8 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Raffaelo Santi
Raffaello Santi urodził się prawdopodobnie około 1483 roku w Urbino we Włoszech. Pierwsze nauki pobierał u swojego ojca, który był malarzem dworskim w jego rodzinnym mieście. Przez krótki czas był uczniem Perugina w Perugii, a następnie w 1504 roku wyjechał do Florencji, by w końcu w 1508 roku osiedlić się w Rzymie. Od 1511 roku pełnił funkcję kierownika budowy Bazyliki św. Piotra oraz konserwatora zabytków. Jego pochówek w Panteonie w 1520 roku świadczy o wielkim szacunku, jakim darzyli go współcześni.
Ogromny wpływ miały lata spędzone przez Rafaela we Florencji, znane również jako „okres florencki”. W tym czasie zgłębiał sztukę Leonarda da Vinci i Michała Anioła, potrafiąc wkomponować ich dorobek w swój własny styl. Liczne studia aktów świadczą o jego dążeniu do doskonałego oddania anatomii ludzkiego ciała. Następnie mógł w pełni wykazać swój talent przy dekoracji reprezentacyjnych sal Watykanu. Malowidła ścienne i sufitowe w Stanza della Signatura, przedstawiające teologię, filozofię, poezję i prawo, stały się syntezą starożytnej myśli i religii chrześcijańskiej, stanowiąc kluczowe dzieło w historii kultury europejskiej.
Oprócz Watykanu Agostino Chigi był najważniejszym prywatnym zleceniodawcą Rafaela. Artysta podjął się wykonania dekoracji kaplicy rodowej oraz willi Farnesina.
Rafael dążył do stworzenia jedności między malarstwem a architekturą. Niewiele postaci, iluzja głębi oraz nowe kontrasty kolorystyczne stały się wzorem dla przyszłych pokoleń malarzy. Szczególnie istotne znaczenie ma monumentalny ołtarz „Madonny Sykstyńskiej”, namalowany około 1514 roku. Oprócz obrazów przedstawiających Madonnę i motywów religijnych tworzył również portrety, które dzięki swojemu reprezentacyjnemu charakterowi stały się oficjalnym wzorcem portretowym.
(Odrodzenie). Termin używany do opisania sztuki od około 1350 roku do XVI wieku.
Począwszy od Florencji, pod koniec XIV wieku rozwinął się sposób myślenia, który z perspektywy czasu został sklasyfikowany jako odrodzenie klasycznych ideałów starożytnej Grecji i Rzymu. W XV i XVI wieku renesans rozprzestrzenił się najpierw we Włoszech, a następnie w całej Europie Zachodniej, wpływając na całą twórczość artystyczną. Genialni artyści, tacy jak Donatello, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael, Dürer, Holbein, Cranach i Fouquet stworzyli swoje nieśmiertelne dzieła, kierując się humanistycznymi założeniami i umieszczając człowieka w centrum całego myślenia.
W literaturze renesans osiągnął swój szczyt dzięki dramatycznym dziełom William Shakespeare.
Pod koniec XVI wieku renesans musiał ustąpić miejsca bogactwu baroku, zanim jego idee odrodziły się w klasycyzmie XVIII wieku.