Egipt
Fascynacja starożytnym Egiptem
Epoka starożytnych Egipcjan, która rozpoczęła się ponad pięć tysięcy lat temu, miała decydujący wpływ na rozwój ludzkości. Zaowocowała wieloma znaczącymi osiągnięciami kulturalnymi i naukowymi, a także imponującą architekturą monumentalną. Jednak prawdziwa fascynacja starożytnym Egiptem opiera się przede wszystkim na fakcie, że kultura ta, z jej piramidami, faraonami, sfinksami i mumiami, jest otoczona czymś tajemniczym i mistycznym. Urok starożytnych egipskich artefaktów dla publiczności można wyraźnie zaobserwować poprzez popularność muzeów i wystaw prezentujących starożytną egipską sztukę pogrzebową, a także rzesze odwiedzających, którzy co roku badają stanowiska archeologiczne wzdłuż Nilu. Dzieła sztuki z tamtych czasów, takie jak egipskie posągi, płaskorzeźby i malowidła, są popularne nie tylko ze względu na ich estetykę. Oferują one również wgląd w życie tej epoki, ponieważ były ważnymi elementami religii, społeczeństwa i polityki.
Sztuka służąca władcom i religii
W starożytnym Egipcie podstawową funkcją wszystkich sztuk - w tym architektury, a także rzeźby i malarstwa - było wyrażanie kultu bóstw i władców. Duże posągi i rzeźby służyły celom reprezentacyjnym i były wyrazem władzy i prestiżu. Jednak wiele artefaktów z tamtych czasów miało również znaczenie religijne. Zgodnie z wierzeniami starożytnych Egipcjan, niektóre bóstwa przekształcały się w zwierzęta. W związku z tym wśród rzeźb znajduje się wiele symbolicznych przedstawień zwierząt. Na przykład bóg Anubis jest przedstawiany jako szakal, bóg Horus jako sokół, a bogini Bastet jako kot. Równie ważne jak przedstawienie bogów było przedstawienie faraonów w posągach i rzeźbach. Faraonowie mieli odrębny status; nie byli uważani ani za ludzi, ani za bóstwa. Byli raczej uważani za kogoś na poziomie między niebem a ziemią. Jednak jako wysłannicy i pełnomocnicy bogów, faraonowie cieszyli się podobną czcią jak sami bogowie. Obok faraonów, władczynie starożytnego Egiptu, takie jak Kleopatra czy Nefertiti, zostały uwiecznione w dziełach sztuki. Ponadto egipskie rzeźby przedstawiały również inne motywy, takie jak różne zawody lub zwierzęta.
Oprócz przedstawiania bogów i władców, egipskie rzeźby, obrazy i struktury architektoniczne odgrywały również kluczową rolę w ceremoniach religijnych. Posągi, w szczególności, były częścią rytuałów pogrzebowych Egipcjan. Zgodnie ze starożytną egipską mitologią, "Ka", które z grubsza odpowiada duszy zmarłej osoby, po śmierci przechodziło do posągu. Posąg ten funkcjonował jako ciało zastępcze i leżał w bezpośrednim sąsiedztwie zwłok w grobowcu. Posąg pełnił ważną funkcję, ponieważ w nim Ka mógł nadal istnieć i chronić zmarłych.
Sposoby przedstawiania w rzeźbie egipskiej
Starożytni egipscy bogowie, faraonowie i inne elity zostały uwiecznione zarówno w mniejszych rzeźbach, jak i monumentalnych posągach. Zazwyczaj przedstawiano ich w pozycji stojącej lub siedzącej, często na podstawie lub przed tylną płytą. Podczas rzeźbienia postaci nacisk kładziono na przedstawienie całego ciała. Ogólnie rzecz biorąc, posągi przedstawiały nieskazitelne ciała i twarze, ponieważ przedstawiani bogowie lub władcy byli uważani za nieskazitelnych. W przeważającej części przedstawienie opierało się na wysoce wystylizowanym idealnym typie, który utrzymywał się przez tysiące lat. Indywidualne cechy przedstawianych osób rzadko były reprezentowane w rzeźbie. Ogólnie rzecz biorąc, sztuki wizualne w starożytnym Egipcie rozwinęły się stylistycznie w dużej mierze niezależnie od wpływów innych kultur. Styl, jaki znamy dzisiaj, rozwinął się już około 3000 r. p.n.e. i - jeśli wziąć pod uwagę długi okres czasu - pozostał zaskakująco stały.