Kubizm
Kubizm - nowoczesny obraz z początku XX wieku
Prostokąty, kule, stożki, cylindry i trójkąty - według kubizmu to wszystko, czego potrzeba do tworzenia motywów na płótnie. Epoka ta przyniosła przełomowe innowacje w malarstwie na początku XX wieku i wyznaczyła kierunek dla klasycznego modernizmu i abstrakcji. Artyści kubistyczni rygorystycznie zerwali z dominującymi w ich czasach konwencjami kompozycji i kształtowania formy. Zamiast próbować realistycznie przedstawiać obiekty, pionierzy tacy jak Pablo Picasso i Georges Braque zredukowali swój ekspresyjny język zasadniczo do obiektów geometrycznych, z których mogli komponować wszelkiego rodzaju motywy, od krajobrazów i portretów po martwe natury. Oprócz Picassa i Braque'a, ważnymi artystami kubizmu byli Juan Gris, Robert Delaunay i Lyonel Feininger. Nawet po szczytowym okresie kubizmu w późnych latach 1910-tych, styl ten miał decydujący wpływ na wiele kolejnych epok sztuki, takich jak ekspresjonizm, dadaizm i futuryzm, a później surrealizm i pop-art. Wiele odmian malarstwa abstrakcyjnego inspirowanych jest kubizmem. Wpływ malarstwa kubistycznego można prześledzić aż do obecnej sztuki współczesnej. Dzieła kubizmu można kupić na ars mundi.
Początki malarstwa kubistycznego
Początki i rozwój malarstwa kubistycznego są ściśle związane z artystycznymi biografiami Pablo Picasso i Georges Braque. Obaj poszukiwali nowych form wyrazu w malarstwie na początku XX wieku. Tradycyjny styl malarski swoich współczesnych, z jasno określonym pierwszym planem, tłem, centralną perspektywą i postulatem poprawnego przestrzennie i plastycznie przedstawienia, uważali za zbyt ograniczający. Aby stworzyć nowy styl malarski, dwaj kubistyczni artyści czerpali inspirację z różnych tendencji w malarstwie swoich czasów. Picasso inspirował się między innymi Paul Gauguin i Henri Rousseau, a także sztuką afrykańską. Tymczasem Georges Braque był zafascynowany pracami Henri Matisse i sztuką fowizmu. Jednak wiele ważnych impulsów pochodziło od impresjonisty: Paul Cézanne. Pod koniec XIX wieku zdystansował się on już od sztuki akademickiej i eksperymentował z nowymi przestrzeniami kolorystycznymi i perspektywami. Jego zasada, że ostatecznie wszystkie formy natury można przypisać geometrii, stała się manifestem dla artystów kubizmu. Zainspirowani tymi postępowymi ideami artystycznymi, Picasso i Braque początkowo niezależnie, a później wspólnie, opracowali podstawy kubizmu. Dzieło "Les Demoiselles d'Avignon", zaprezentowane przez Picasso w 1907 roku, jest uważane za kamień milowy tego stylu. Obraz ten wykazywał już pewne główne cechy kubistyczne. Picasso zdefiniował ciała pięciu kobiet za pomocą wielu kątów prostych, kanciastych kształtów i geometrycznych powierzchni. Użył niewielu stonowanych kolorów i zaniedbał jakąkolwiek głębię przestrzeni. Dzięki temu arcydziełu Picasso skutecznie zapoczątkował oficjalny początek kubizmu.
Charakterystyka kubizmu: Kompozycja geometrycznych kształtów
Kubizm rozwijał się w dwóch głównych fazach, z których każda miała swój własny nacisk i cechy charakterystyczne, co doprowadziło dzisiejszą historię sztuki do rozróżnienia między kubizmem analitycznym a kubizmem syntetycznym. Po tym, jak Picasso i Braque położyli podwaliny pod swoje pomysły, kubizm analityczny wyłonił się jako pierwsza faza. Artyści kubistyczni zasadniczo malowali w sposób figuratywny, ale przedstawiali swoje motywy za pomocą kształtów geometrycznych, takich jak prostokąty, trójkąty, koła, cylindry lub romby. Obrazy kubistyczne nie były już podzielone na tło i pierwszy plan, zamiast tego elementy obrazowe zostały zestawione na tym samym poziomie. Artyści kubistyczni porzucili perspektywę centralną, wybierając perspektywę wszechogarniającą, tj. przedstawiali obiekty malarskie z kilku perspektyw jednocześnie. Ponadto kolor stał się mniej ważny, a kubiści używali tylko niewielkiej i raczej bladej palety kolorów.
W drugim etapie, kubizmie syntetycznym, wieloperspektywiczność obiektów pozostała, ale artyści jeszcze bardziej oddalili się od obiektów. Zamiast odtwarzać rzeczywiste obiekty za pomocą brył geometrycznych, artyści kubizmu konstruowali teraz nowe obiekty obrazowe za pomocą swoich obrazów. Ponadto artyści ponownie położyli większy nacisk na kolory i malowali mocniejszymi tonami w większej różnorodności. Zasada kompozycji i odzyskany nacisk na kolor znalazły również odzwierciedlenie w technice kolażu, która również rozwinęła się w tym czasie. Niektórzy artyści kubistyczni zaczęli stosować inne materiały, takie jak wycinki z gazet, tkaniny, drewno, szkło lub piasek na płótnie oprócz farby i używali tych zestawów do tworzenia swoich obiektów malarskich. Niektóre cechy stylistyczne z obu faz kubizmu zostały później znalezione w pracach ekspresjonistycznych artystów z grup "Brücke" i "Blauer Reiter", a także konstruktywistów i różnych form abstrakcji. Obrazy z tych ważnych epok można kupić w ars mundi.